برای یک کار اداری به چند اداره مراجعه کردم و حداقل با ۱۱ نفر بحث کردم که البته هیچ نتیجه ای نداشت,مهم نیست کارم انجام نشد و مهم نیست انجام نشدنش چه ضربه بزرگی خواهد بود..از بین این ۱۱ نفر,دو انسان متشخص و شریف بودند که علیرغم مسئول نبودنشان بنحوی شایسته و قابل قبول هم پاسخگو بودند و هم راه چاره ارائه کردند..

بعضی ها زیرکی شان را,اخمشان را,صدای بلندشان را,غرورشان را,بداخلاقی و شریف نبودنشان را,میگذارند برای آدمهای ضعیف که اتفاقا نه قابلیت بهره برداری از بند پ را دارند و نه دست بر قضا هیچیک از حروف الفبا پشتیبانی شان می کند.....حساب ظلم ها می ماند برای روز قیامت..دعای امروز من برای آن دو نفری ست که خدا هنوز در خاطرشان هست...خدا قوتتان دهد,راهتان از خیر و برکت الهی روشن ان شاءالله..