در زمان جنگ یک سرباز معمولی بود.

او همیشه مشغول نظافت توالت های پایگاه بود و همیشه بوی بدی بدنش را فرا می گرفت..طوریکه عده ای مسخره اش میکردند.

روزی مشغول نظافت بود که در یک حمله هوایی،موشکی به پایگاه برخورد کرد و او زیر آوار مدفون شد.



امدادگران هنگام جمع آوری زخمی ها،پیکری را از زیر خاک بیرون کشیدند که غرق در بوی گلاب بود..


قطعه 26 بهشت زهرای تهران،سالهاست امانتدار پیکریست که او را " شهیدِ گلاب " میخوانند.


همیشه بوی گلاب تا چند متر اطراف مزار این شهید احساس می‌شود و نیز سنگ قبر این شهید همیشه نمناک می‌باشد

 طوری که اگر سنگ قبر شهید را خشک کنید، از آن طرف ،سنگ از گلاب مرطوب می شود.




شهید سید احمد پُلارَک

* هر بار که اسم شهیدی میاد به خودم میگم خدا مارو رحمت کنه،وگرنه شهدا که مورد رحمت خدا هستند...خدا ما رو بیامرزه
* چی میشه که یه آدم از جنس من و تو اینقدر عزیز خدا میشه؟..فکر کنیم به جوابش..