زنی که گلوبندی از بهار نارنج به گردن دارد
و ریحان و نعنا در باغچه می کارد
برای قمری ها دانه می پاشد و
با باران حرف میزند
ناخن هایش را با حنا رنگ می کند و
گیسوان بافته اش را با روبان های رنگی می بندد
نه از خزان گله دارد،نه از داغ تابستان
زمستان هایش را به بهار می بافد و
بهارهایش را به زندگی

او زنی ست که تار و پودش عاشق است
و هنوز زن های عاشق
به کتاب ها کوچ نکرده اند...


آرزو پارسی